Voorlezen aan volwassenen

Voorlezen is iets dat we al snel associëren met kinderen. Pa of ma leest ’s avonds nog een verhaaltje voor het slapen gaan, daarna gaat de lamp uit en het kind valt in slaap. Met een beetje geluk tref je op school een juf of meester die mooie verhalen voorleest. Zodra je zelf kunt lezen is het echter uit met de pret. Het voorlezen stopt. Waarom eigenlijk?

Afgelopen dinsdag was er een voorleesmiddag bij Stichting Elisabeth in Breda. Anja, Jan, José, Monique en Wim, allemaal bekenden van het schrijfcafé in Breda, lazen een fragment uit hun levensverhaal voor. Iedereen in de zaal genoot. Er werd gelachen, er werd geknikt bij wijze van herkenning en er was kippenvel bij het einde van het verhaal van Anja. Voorlezen zorgt voor ontspanning en geeft de mogelijkheid om even te ontsnappen uit het leven van alledag. Het luisteren naar een levensverhaal maakt herinneringen bij jezelf los. Je gaat in gedachten mee terug in de tijd.

Een impressie:

 

 

 

Lees ook de blog van mijn collega & voorlezer Monique. En wil je meer informatie over voorlezen aan ouderen? José Franssen schrijft erover in Luisteren in je leunstoel.

Geef een reactie

Het e-mailadres wordt niet gepubliceerd. Vereiste velden zijn gemarkeerd met *